وقتی تصاویر میدان لولو منامه که جای گلوله ها را بر مروارید مردم بحرین نشان می داد، در خیل رنگ به رنگ رسانه ها مخابره می شد، کسی گمان نمی برد که تا چند ساعت بعد خبر تخریب کامل این میدان، خبر قبلی را پوشش می دهد. بولدزرها آمدند، چنگک ها در جای خود محکم شد و اندام های سپید اللولو، بند بند از هم گسست و جسد مثله شده اش در میانه میدان رها شد. اما ماجرا به همین جا ختم نشد، بعد تر خبر تخریب 38 مسجد و 50 حسینیه نیز به این سیاهه  افزوده شد. گویی در ذهن حاکمان، ساختمان ها علت و دلیل نامرادی ها و ناکامی هایشان هستند. اینچنین شد که حافظه ی دردناک انسانی به خود متذکر شد که اینان همان هایی هستند که حرمین شریفین عراق را منهدم کردند. همان هایی که سال ها پیشتر مقبره ی چهار امام معصوم را در بقیع ویران کردند، همانطور که سال ها پیشترش با لشکرکشی به عراق، حرم امام حسین را نیز با خاک یکسان کرده بودند و عزادارانش را جملگی از دم تیغ گذرانده بودند. حذف و تخریب مصدرهایی هستند که اگر از قاموس وهابیت پاک شود، چیز چندانی از تجربه حاکمیتی آنان باقی نمی گذارد. آنانی که خود را وفادارترین به سنت رسول می دانند.   پس چون پیامبر به مدینه وارد شد، بنای مسجد النبی را با دست خویش بر زمین رسم کرد و خود در کار عمارت آن می کوشید و ناظر بر اعمال مومنین بود. چون کار عمارت مسجد پایان یافت، خانه های انصار را بر گرد مسجد خود رسم کرد و به هر کس می فرمود که خانه اش چند طبق داشته باشد، کوچه را باریک می گرفت تا سایه دار باشد و به قدر عبور چند تن و یا ارابه ای کفایت کند، زمینی باز را در نزدیکی مسجد قرار داد برای برپایی بازار، اجرای حدود و برپایی آیین درگذشتگان، فرمود تا گرد چاه های آب را بوستان های عمومی بنا کنند و کوچه های مجانب را از کنار بوستان ها ادامه می داد و می فرمود تا در انتهای این کوچه ها آبریزگاه های عمومی برپا کنند. چنین شد که یثرب و قریه های اطرافش که پراکنده و ناپیوسته بودند، همگن و هم پیوند شدند همانطور که در ورودش به آنجا اعلام کرده بود: من مامور به بنای شهری هستم که دیگر شهرها را بخورد. سنت نبی یکسره بر توسعه و مکانیت بخشیدن به رفتارها و آیین ها بود، چنانکه خود برای کشته شدگان بدر، بنای یادبود برپا کرد. اما آنانی که بر شهرهای اسلامی دست یافتند و به قوت شمشیر آراء علمای زمان را سر بریدند و علمای خود را تولید کردند، اهلیتی در این سنت ندارند. تولید صادقانه ترین لفظی است که می توان برای شعائر وهابی بر شمرد چنانکه جلال آل احمد بدعت های ایشان را بدویت موتوریزه شده می داند. آنچه در پی می آید ادامه تحلیلی این یادداشت نیست. تیتراژی از جاهلیت بدوی در دوران معاصر است که پشتوانه نفتی دارد و حمایت غربی. برشمردن این عناوین و تنها مرور نام ها، بارزتر و بیان کننده تر از هر صغرا و کبرایی است، چرا که حیطه ی این توحش ِ تمدن ستیز از دایره استدلال و منطق بیرون است. زمانی که در هر گوشه ی عالم هر خشتی را قدر می گذارند و آیین نامه ها و ضوابط مرمتی برایش تعیین می کنند و حفظ حریمش را یک مسئولیت ملی و گاه بشری تلقی می کنند، آثار تاریخی و تمدنی ِ یکی از جریان ساز ترین تجربیات بشری که حوزه نفوذ معاصر ِ بی مانندی نیز دارد در دست عده ای نابخرد چنین تخریب و نیست می شود که سیاهه ای به این بلندی دارد.

بناها و اماکن تخریب شده به دست فرقه ی وهابیت:

تخریب بارگاه ائمه بقیع در قبرستان بقیع برخی از مورخان و شاهدان عینی مانند جهانگرد مستر ریتر می گوید : "مدینه همانند شهر زلزله زده شده بود. تمام اماکن مقدس و زیبای مسلمانان به دست وهابیون ویران شد و نشانه های قبور مخصوصاً در بقیع از بین رفت" وهابیون سالها بوسیله ی سگ ها و چارپایان و دیگر رفتارهای زشتشان به قبور ائمه و شهدا و اولیای خدا اهانت می کردند. بقیع را محل زباله های خود کرده بودند. این ادامه داشت تا خبرها به دیگر مسلمانان جهان رسید تا آنکه در سال 1227 ه.ق وهابیون شکست سختی از عثمانی خوردند. در نتیجه بقیع ساخته شد. ولی در سال 1344 ه.ق وهابیت دوباره به قدرت رسید. در نتیجه از 18 رمضان آن سال زیارت را ممنوع کرد و با تهدید علمای مدینه حکم تخریب قبور ائمه بقیع را گرفت. بالاخره در 8 شوال آن سال با غارت اماکن مقدس مردم مدینه را مجبور کرد تا در تخریب این اماکن و حرم ها شرکت کنند. آنها می خواستند که قبر پیامبر اکرم (ص) را در آن سال ها تخریب کنند ولی به خاطر خواب وهشتناکی که ابن سعود دیده بود منصرف شدند. تخریب حرم مطهر امامین عسگریین در سامرا تخریب حرم امام حسین (ع) تخریب حرم همسران پیامبر تخریب حرم عبدالله پدر پیامبر تخریب حرم ابراهیم پسر پیامبر که در زمان رسول خدا ساخته و خود رسول خدا با دستان خودشان آن را تعمیر نمودند تخریب حرم دختران رسول خدا تخریب حرم اجداد پیامبر عبدمناف و هاشم و عبدالمطلب تخریب حرم ابوطالب و فاطمه بنت اسدکه پیامبر شخصاً آن را ساخته بودو زیارت گاه قرار داد تخریب حرم ام البنین تخریب حرم آمنه بنت وهب و مادر پیامبر اکرم (س) تخریب مسجد جواثا اولین مسجدی که بعد از مسجد النبی در آن نماز جمعه برگزار شد. تخریب مسجد رذالشمس تخریب مسجد سلمان تخریب مسجد الرایة (پرچم) تخریب مسجد البغله تخریب مسجد تنیة الوداع تخریب مسجد حضرت عباس بن علی (ع) در روستای مطیرفی در احساء تخریب مسجد عتبان بن ملک که مصلای رسول خدا (ص) بود تخریب مسجد جوانان در احساء، دومین مسجدی که پس از مسجد رسول الله در آن نماز جمعه برگزار شد تخریب حرم مطهر شهدای احد و حمزه سیدالشهدا(ع) عمو و برادر رضایی پیامبر(ص)؛ پیامبر(ص) در داغ عموی بزرگشان فرمود : از این روز سخت تر در زندگی شان نخواهند داشت. تخریب حرم مطهر شهدای فخ که به فرماندهی حسین بن علی (ع)، نسل چهارم امام مجتبی(ع) صورت پذیرفت. این واقعه 108 سال بعد از واقعه ی کربلا علیه بنی عباس اتفاق افتاد که امام جواد (ع) در وصف آن مصیبت عظیم می فرمایند : بعد از واقعه ی کربلا هیچ کشتاری عظیم تر از واقعه ی فخ نبود. تخریب حرم شهدای حره که دو سال بعد از واقعه کربلا و حمله ی یزید به مدینه در دفاع از مدینه الرسول به دست سپاه انبوه شام به شهادت رسیدند و بعد از شهادت آنان؛ به مدینه حمله کردند و موجب شد تا هزاران تن از مردم مدینه در خون خود غلط بزنند.   تخریب مقبره حضرت یسع (ع) از پیامبران الهی در روستای اوجام در فطیف تخریب قبور شهدای بدر که بنای یادبود آن به دست شخص رسول خدا ساخته شده بود. تخریب مصلای رسول خدا (ص) در کنار کعبه تخریب خانه حضرت خدیجه (س) که جایگاه نزول وحی و محل تولد حضرت زهرا (س) و محل ازدواج رسول خدا (ص) و محل رحلت حضرت خدیجه (س) و محل زندگی پیامبر(ص) تا روز هجرت بود. تخریب خانه ی حضرت زهرا (س) در مکه تخریب خانه حضرت علی (ع) و حضرت زهرا (س) در مدینه که محل حضور مکرر حضرت رسول خدا (س) و محل ولادت امام حسن (ع) و امام حسین (ع) تخریب خانه امام سجاد (ع) تخریب خانه امام صادق (ع) تخریب خانه حمزه (ع) تخریب خانه ی تولد حضرت رسول خدا(ص) در پشت کوه صفا   تخریب بیت الاحزان و گنبد بالای آن؛ بیت الاحزان خانه ای است که حضرت زهرا (س) در آنجا به سوگ پدرش می گریست.   تخریب خانه ام المؤمنین حضرت خدیجه بنت خویلد در مکه مکرمه تخریب مقبره ی حضرت خدیجه (س)       تخریب شعب ابی طالب     تخریب حرم حلیمه دایه ی پیامبر (ص) تخریب حرم ابوذر و ربذه تخریب قبرستان المعلی در مکه مکرمه که بارگاه و مقبره برخی از اهل بیت علهیم السلام و یاران پیامبر در آن قرار دارد. تخریب حرم حضرت حوا (س) تخریب منطقه غدیر   منابع : کتاب کشف الارنیاب مجله مظلوم و غریب بقیع کتاب آثار اسلامی مکه و مدینه کتاب کربلا شهر حسین(ع) سایت تبیان سایت شهید آوینی